Washington Slagbaai Nationaal Park

De noordkant van Bonaire bestaat geheel uit nationaal park. Omdat Eefje moet werken, ga ik met Coen de lange route door het park rijden. Van 's morgens vroeg tot ver in de middag crossen we (met 10 km/h) door het park. We rijden tussen wouden van cactussen, lopen door maanlandschappen van lavasteen, langs opspuitend water in de inhammen, rotsplateaus van miljoenen jaren oud en de hoogste berg van Bonaire, de Brandaris (280 m hoog...). We zien papagaaien, flamingo's, pelikanen, leguanen, koeien, geiten en duizenden en duizenden hagedissen. Bijna aan het eind van de rit is een eetgelegenheid waar we een broodje hamburger eten en waar ook mooie snorkelgelegenheid is. Het is een waar sprookje onder water, ik zie echt honderden verschillende vissen in alle kleuren en vormen. Ik zou wel uren onder water willen blijven. Maar ik zie Coen al een poosje op de kant staan en als ik toch maar ga kijken waarom hij niet aan het snorkelen is, blijkt dat hij aan alle kanten onder het bloed zit. Hij is door een enorme golf op de rotsen gesmeten, over het koraal en de zeeegels. Zijn benen en armen zitten onder de schrammen en schaafwonden en zijn handen zitten onder de zeeegelprikkels. Zo goed en kwaad als het kan maken we alles schoon en trekken we de prikkels er uit. Bloedend en wel rijden we het laatste stuk van de rit. Ondanks dit akkefietje hebben we een prachtige tocht gemaakt.

De eerste dag

Na een lange maar prettige reis met KLM land ik om half 3 's middags op Curacao.

Een paar uur geniet ik van de zon en warmte op het terras op de airport.

Klein!

Daarna vlieg ik met Dividivi door naar Bonaire. In dit piepkleine vliegtuigje moet ik echt wel even wat angsten overwinnen, maar dan is de kick er ook naar. Geweldig!


Curacao

Met donker land ik op Bonaire, Eefje en Coen staan me al op te wachten. Na een korte stop om op te frissen rijden we het eiland over om ergens op een terras aan zee te gaan eten. Het smaakt heerlijk, de zwoele wind over mijn armen voelt heerlijk en het is heerlijk de golven tegen de rotsen te horen klotsen. Had ik al gezegd dat het hier heerlijk is?

Vanmorgen om 6 uur liep mijn biologische klokje af, met wat hulp van de kwetterende vogels en werd ik uitgerust wakker. Ik slaap hier in de logeerkamer met eigen badkamer en balkon, hoe luxe is dat? 

uitzicht vanaf "mijn" balkon

Bonaire, here I come!

Nog één nachtje slapen, morgenochtend vlieg ik naar Bonaire voor een bezoek aan Eefje en Coen. Eindelijk weer eens uitgebreid bijkletsen, zien waar ze nu wonen en werken, even meegenieten van waar zij al maanden elke dag van genieten.
De rugzak is gevuld met badpak, snorkel en zonnebrand, paspoort en ticket ligt klaar, de ereader staat vol boeken, ik ben er helemaal klaar voor.